Sancı
Nafizcan Önder
Sana yansınlar diye saçlarımı uzattım.
Tek bir gün ölmeyi beklemek için çok kısayken
Yaşamak için fazla uzun geldi.
Saçlarımı uzattım senin için yansınlar diye.
Gömleğimin yakasına kahpe ruju sürdüm.
Beni daha çabuk daha kolay unut diye.
Sana kül olmak için son bi gecem vardı
Bir yandan saçlarımı uzattım
Bir de sana iskambilden bir ev yaptım
Bardaklarının hayalindeki beyaz yakalarına kravat taktım.
Yansınlar diye senin için saçlarımı uzattım
Sev beni
İlk ritminden bu yana ameliyathane soğukluğunda kalbim.
Üstelik nükleer sokaklar doğurdu şimdiki çocuklar.
Harika olmak bir yana gülmeye dair fikirleri bile yok.
Sev beni,
17
Saçlarımdan başla sevmeye
Bi anne gibi okşa.
Ağlama.
Saçlarımı uzattım radyoaktiviteyle, sana yansınlar diye.
Sonra
Saçlarının boynuna değdiği yerlerden başladım ezberlemeye
Yeni bir ömürde sen de böyle sev beni
Boynumdan başla öpmeye.
Gitme.
Demek böyle bir gecede yazıyormuş
Başarısız yaşam savaşçısı harakiri şiirini.
Evet, yak senin için yansınlar diye uzattığım bu saçlarımı
Külleriyle Diwalide aydınlat ruhumu.
Sonra adını bile bilmediğin bir gölün gölgesinde unut beni.
Unutmazsan eğer
Beklersin her yağmurda benim seni beklediğim gibi.
Biz seninle yeni bir hayat için söz verdik
O günlere sakla beni sevmeyi.
Son bi kez öp ve unut, unut beni.
18
19
Sayfa 19 yükleniyor…