Gözlerine gecenin ceketini giydir,
üşümesinler
Uykularında sonbahar horla
Malum yaz içine çekmektedir
içinde bulunduğumuz kırgınlığı
Şimdi herkes uyanacak
Bana bak
Ve solu baştan denizlere bürünmüş dünyayı
Kirpiklerinin buruşukluluğu tül gibi göğsüne indi
Bana şans tanı, bana bir haber gönder
Saçlarını bağla sancağa ve göndere
En göndere çek gökyüzünü acıt
Sus hiçbirşey deme
Şimdi herkes uyanacak
Susarak anlat bana
dışında bırakıldığımız mutlulukları
İçime düşen gölgendir ve nisan sanki sevmeyecek gibidir sıcağı
Nemli bir iklim bırak ardında,
sindir içine bu yazdıklarımı
Değil değil
Öyle olmaz,
karanlığa saplanarak ışıyamaz hayatın parlaklığı
Sen ellerinle baştan diz tüm şehirleri
Şimdi herkes uyanacak
Kapa gözlerini
Kapa
Ve sus
Dudak tiryakisi ol,
Sakın içine çekme yalnızlığı...