Yediveren

Nafizcan Önder

Lut’a “kutsal veda” vaktidir şimdi
Düşpembe bir günaydın vaktidir sevgilim Sodom’dan 
yükselirken çığlıklar.

Aynılaşmak: aynalaşmak her dilde ve her bedende.
Oysa Gomora daha âşık bi kentti sevgilim Venedik’ten
Ve yağmur Paris’tekinden farklı yağmazdı şehre.
Hatırı kalır söyleyemediklerimizin. Konuşma.

Düşpembe bir umuttur şimdi sevgilim kaçmak seninle
Tanrının ulaşamadığı yerlere.
Seni sevmek tanrılara başkaldırıdır sevgilim
Tanrıların siyah gökyüzünde yedi renkli yediverenler açmaktır.
Sevmek kimi zaman vaktinden önce gelen ölümden kaçmaktır.
Ve sakın konuşma 
Ağıt, sesinde gizli kalmalıdır.

Sen bir şiirden geçmelisin sevgilim,
O şiirde sevmeyi öğrenmeli Tanrı senden ve 
helak olmalı nefretinden.
Sen değil sevgilim,
Sen yaşamalısın başkaldırınla cüzzamlı bakışlara inat,
Sen gülmelisin yeniden her baharda