İyi Olma Ritüeli

Nafizcan Önder

Karanlıktan kudretle ıslatılmış yastık mı
Kör eden beyaz bi çarşaf mıdır hüzün?
Yüzün yağmura maruz kireçli bi duvar.

Midyat-Tel Aviv ekspresinde
Siyanürlü dudaklarımızla öpüyoruz birbirimizi
İyi olacağız elbet, 
İyileşerek iyi olacağız.

Ben en son kör bi adama söyledim bunları,
Kambur bi sırta, 
Titreyen bi çift bacağa,
Ardındaki iki meleğe 
Tüm soğukkanlılığımla dedim ki korkan o kör iki göze;
İyi olacağız elbet,	
		İyileşerek iyi olacağız.
Bugünden değil, çocukluğumuzdan arınacağız.
İki göz.
	İki melek.

Güvercinler de yorulur tedirgin yaşamaktan
Onlar da iyi olacaklar elbet siyanürlü bi zeytin dalına konduklarında
Kayan bi yıldızın ışığında.

Yüzün şimdi beyaz Münker’den deNekir’den de.	

-Sayın yolcularımız bu bir iyileşmeritüelidir
Bize eşlik etmek isteyenler dudaklarına en yakışanı giymelidir.
İyi olacağız elbette,
		İyileşerek iyi olacağız.