Nasılsın Karamela? Yeter daha fazla okuma… Nasıl dersin bunu?
*Rakursi;
Buradan baktığımda lösemili gölgenden kısa, ama tükettiğim nefeslerimden uzun görünüyorsun.
Neyse siktir et. İdealin bu senin. Fiksatif denli tutucu bir yaklaşım sergiliyor pastel tonlara,
Şu yanıltıcı kömür gözleriyle var olan, sahne makyajının ardında, kalbinin karagevrek kapakçıklarının
yardımsız palyaço korkusu.
-Bu dizeden sonra sen de daha fazla okuma Allah’ım!
Alınırsın, nazını hiç çekemem-
*Nişaburek taksimlerinin kapı tokmaklarına benzeyen ayak izleri
Tınılar, renk kokuları… Küllerimle konuşamazsın çünkü onları bu bedenden sen yarattın,
Yaratıcılar küle kulluk etmez. Külleri ilahi jokerler olarak tasvir etmeli…
*Kademeli amniyon
Yaratıcılara dönelim. Ne yaparlar biliyor musun? Alırlar seni şebboy kokulu berrak ve steril ana rahmine
koyarlar,
Sonra, Freskin görünmeyen yüzüne maviş yıldızları, Görünen yüzüne de kahpe bir delikanlıyı
çizerler.
Sonra, o delikanlıyı büyütmesini emrederler soyu, plastik ağaçların köklerinde biten enfeksiyon mantarlarına
dayanan ebeveynlere…
Bayramdan seyrana delikanlının yaşadığı haberi gelir, kışın kendisine atkılar ve rekortmen tırnaklar ören
yaratıcısına.
Beşeri coğrafyasında biberiye kokularıyla ipleri buruşmuş uçurtmalara dolanır da gelir…
- Saka kuşları kapayın çenenizi!-
-*Moraran iki durgun muyuz bir az?
*Sürekli uykun var değil mi, depresyon kelimesini kim, hangi yüzyılda icat etti?
*Sana bitter çikolata,
Alsa mıydım?-
Delikanlı pembe-kırmızı uzay hukukunu dışbükey bir bilezik gibi kullanır ve yemek yerken de muhakkak çatal bıçak kullanır. Çünkü medenidir! Medeniyet kansız ameliyatlarla dolu 24 saat ile T.C. kimlik numaranı birleştirdiğinde payına düşen şeye toplumun taktığı ismi nasıl kullandığındır. Cellatlar bayağılaşmış güvercinlerdir. Halk önünde eğilen giyotine sormalı torba ağzında dikenli uğultulu yemlerin yerini…