Öğrenci işleri müdürü, bunu dünya üzerindeki hiç kimseye söylememesi için Tricia Gedding’e yemin ettirdi ama bu işler nasıl olur bilirsiniz. Okul bölgesi taklitçilerden korkuyordu. Bugünlerde şu defibrilatörler her yerde.
Okul revirindeki malum günden beri Griffon Wilson hiç olmadığı kadar mutlu görünüyor. Sürekli yüksek sesle kıkırdıyor ve çenesinden akan salyayı koluna siliyor. Özel eğitim öğretmenleri sırf tuvaleti kullandığı için alkış tutup ona övgüler yağdırıyor. Çifte standardın âlâsı. Griffon Wilson kalan hayatı boyunca jelibonlar ve Fraggle Rock’ın* tekrarlarıyla mest olacakken biz geriye kalanlar bize düşen kokuşuk kariyere sahip olabilmek için dişimizi tırnağımıza takıyoruz. Önceki halinde, satranç turnuvalarından birini bile kazanamadığında perişan olurdu. Şimdiyse, daha dün, okul servisinde aletini çıkarıp otuz bir çekti. Ve Ramirez Hanım sağa çekip şoför koltuğundan onu koridorda kovalamak için kalktığında “Bakın, pantolonumdan tavşan çıkartacağım,” diye bağırarak Ramirez’in üniformasına döllerini fışkırttı. Bütün bunlar olurken sürekli gülüyordu.
Lobotomi edilmiş veya değil, ortama damgasını vuran bir sloganın önemini yine de biliyor. Not peşinde koşan sıradan biri olmak yerine bir cümbüş hayatı yaşıyor.
Voltaj, sivilcelerini bile yok etti.
Böylesine sonuçlara itiraz etmek epey zor.
Wilson’ın zombiye dönüşmesinin üzerinden daha bir hafta bile geçmeden Tricia Gedding, Zumba yaptığı spor salonuna gitti ve kadınlar soyunma odasının duvarındaki defibrilatörü yerinden çıkarttı. Bir tuvalet kabininde gerçekleştirdiği kendi kendine uygulanan soy-yapıştır işleminden sonra artık nerede regli olduğu umurunda değil. En yakın arkadaşı Brie Phillips Home Depot’da tuvaletlerin yanında tuttukları defibrilatörü aldı ve şimdi sokaklarda, yaz kış demeden, pantolonsuz geziyor. Okulun yüz karasından bahsetmiyoruz. Sınıf başkanı ve amigo kızların liderinden bahsediyoruz. En iyi ve en parlak olanlardan. Spor takımlarının as kadrolarında oynayan bütün herkesten. Burayla Kanada arasındaki bütün defibrilatörlere mal oldu ancak o gün bugündür kimse futbolu kurallarına göre oynamıyor. Ve ağır bir mağlubiyete uğradıklarında daima sırıtıp beşlikler çakıyorlar.
Genç ve çekici olmaya devam ediyorlar ama bir gün öyle olamayacakları gün için artık endişelenmiyorlar.
Bu bir intihar, ama değil. Gazeteler asıl sayıları açıklamıyor. Gazeteler kendilerini bir şey sanıyor. Artık Tricia Gedding’in Facebook sayfası, günlük gazetemizden daha geniş bir okuyucu kitlesine sahip. Kitlesel medyaymış, hadi oradan. Baş sayfayı işsizlik ve savaşla kaplıyorlar ve bunun olumsuz bir etkisi olduğunu düşünmüyorlar. Henry amcam bana eyalet kanundaki bir değişiklik tasarısıyla ilgili bir makale okuyor. Yetkililer, defibrilatörlerin satışında 10 günlük bir bekleme süreci olmasını istiyor. Zorunlu özgeçmiş kontrolleri ve zihinsel sağlık taramalarından bahsediyorlar. Ama bu bir kanun değil, henüz.
*Ç.N. : Fraggle Rock, Amerika’da 1983-1987 yılları arasında yayınlanmış, karakterleri kuklalardan oluşan bir çocuk programı.