Pardon siz kimsiniz? Adınız neydi?
Siz hangisiydiniz?
Çok karıştırıyorum
Kusura bakmayın
İnsan bu kadar eksik olunca…
A mıydınız siz? Ayy! Pardon
Siz tabii ki O’dunuz
Yok A, yok…
Çok özür dilerim.
Aaa! K’diniz siz, şimdi hatırladım.
Ama siz yenisiniz olsun o kadar.
Beni mazur görün bu seferlik.
Ben bu gece uyumayacağım efendim.
Merak etmeyin hepinizi ezberlerim sabaha kadar.
Ooo! Ezberlemek ne kelime “ben sizi anlarım bile” diyeceğim ama…
Ah!
Diyemiyorum.
O kadar kolay değilmiş.
Size bir şey söyleyeyim mi?
Aslında sizleri anlamak imkânsızmış.
Ben bunu biliyorum ama buna inanmıyorum.
Buna kim inanır ki zaten
Ama benim de sizi karıştırmam büyük ahlaksızlık canım.
Besbelli farklısınız birbirinizden.
Ah!
Fakat benim baktığım yerden görseniz bir de.
İşte o zaman beni anlardınız.
Pencereyi açar mısınız, üşüyorum.
Yok size demedim O Efendim
Sizden medet umulmaz artık
Bunu da anladım ben.
Bunu anlamak zor iş doğrusu
Ah ne akıllıyım değil mi?
Size demiştim K Efendim
Pencereyi açar mısınız?
Ay siz benim neden efendim oluyormuşsunuz canım?
Ama canımsınız işte, orası kesin.
Bence siz aynı kişilersiniz
Misal pencereleri kapatmanız tıpatıp aynı
Aynı düşüncesizlik, aynı saygısızlık
Üşüyoruz burada.
Besbelli de görülüyor üşüdüğüm
Bu ne ayıptır!
Hepinize söylüyorum birbirinize bakmayın öyle.
Ay! Sakın birbirinize bakmayın!
Bu size yasaktı, unutmuşum
Ben koymadım yasağı
Bu doğal yasak.
“Bana da bakmayın sakın” diyeceğim ama…
Diyemiyorum
Bu da doğal yasak.