Kara

Nafizcan Önder

 

Kırmızı bir elmayı paylaşır gibi paylaşıyoruz yalnızlığımızı çekirdekten.
Aynalarımız eski, sırlarımız eskiden
Zaman yaprak yere düşen eskimekten.
Her şey eskiyor
Yalnızlığımız haricen.

Ben beni bildim bileli
Şehre inmeye niyetli tehlikeli derecede esmer çocuklar.
Bu bizim hikâyemizdir mağaralara çizdiğimiz resimlerden grafitilere
Yalnızız Adem ve Havva kadar
Adlarımız başka başka coğrafyalarda
Yalnızız Lilith’in karalığı Adam’ın yoksulluğu kadar
Bu bizim hikâyemizdir

Modası geçmiş bir küfrü paylaşır gibi paylaşıyoruz yalnızlığımızı isyandan.
Aynalarımız acı, sırlarımız acıdan
Zaman yorulmayan bir savaşçı acımaktan.
Her yanımız acıyor
Yalnızlığımız kabuktan.

33

Sen seni bildin bileli
Pamuktan bir masalda prens olmaya niyetli sarışın çocuklar
Bu sizin hikâyenizdir
Kalabalıksınız cehennem nefreti kadar
Adlarınız başka başka coğrafyalarda
Kalabalıksınız annenizin beyazlığı babanızın varlığı kadar
Bu sizin hikâyenizdir

Soğuk bir tavan arasını paylaşır gibi paylaşıyoruz yalnızlığımızı
Göçmen kuşlara bağlıyoruz acılarımızı
Her şey eskiyor
Her yanımız acıyor
Anlatılan tehlikeli bir hikâyedir
Kara bir gözyaşıdır avcumuzda taşıdığımız Lilith’ten
Zaman ki aynası sırlarımızın
Ne zaman baksak karnımız ağrıyor gülmekten.

34