Dönüştürmek bizim işimiz;
Güzeli çirkine,
İyiyi kötüye,
Kabusu gerçeğe dönüştürmektir gayretimiz.
Yedi kat derimize saplanan iğnelerle dikiyoruz nankörlüğü.
Artık üşümek yok!
Açın halinden anlamak için midemiz tok,
Barok üslup yaşanıyor acılar, atlar da yok.
Padokta gezinirken gördüm birkaçını,
Kişnerken ve düşünmezken;
Hayal kurup seremezken üstündeki kırbacını.
Yuları aşağı yukarı salınırken gördüm birkaçını, Korkmuyorlar açlıktan.
Beyinlerini akıtıp içecekler yalaktan.
Oh yarasın!
Et olsun, but olsun,
Mezar olsun ölen beyin hücrelerine kafatası.
Kuyruğunu bir at gibi sallıyor işte,
Katran tutmuş gözlerimi ovuşturup gördüm birkaçını.
At gibi, it gibi,
Sadık bir mürit gibi sallıyor kuyruğunu ve başını.
Çiğ süt emmiş dudaklardan dökülüyor çok katmanlı adı;
Kişnerken ve düşünmezken,
Hayal kurup seremezken üstündeki kırbacını
Padokta açılığına şükreden atlar gördüm,
Yuları yukarı aşağı salınırken usları ölen atlar.
Padokta hiçliğe dua eden atlar gördüm,
Yuları yukarı aşağı salınırken körlüğe biat eden atlar.
Padokta karanlığa teslim olan atlar gördüm,
Güzeli çirkine,
İyiyi kötüye,
Kabusu gerçeğe dönüştüren atlar.