Hokus Pokus

Meltem Terzioğlu

 

Tanrım kayıp, aklım kayıp
Kayıplarda boğulurken sokaklara taşıyor insan ve ayıp.
Örtüyor kuş tüyünden bir hece sanrıyı;
Dur!
Kudur kudur kudur!
Aklının olmayan yollarına sokulur,
Sana bir lokmada sarılır,
Sakınır kendini kahırsızlık.
Yine dile geliyor kire bulanan akılsızlık
Kulak ver ve dinle!
Kederi güce,
Açlığı öce,
Yokluğu kana bulayacak kendi nezdinde gönülsüzce.

Zihnin ıssız yolunda dolanan duygular kayıp,
Kayıplarda yakınırken meydanlara dökülüyor insan ve basmakalıp
Nasır tünemiş parmaklar kilitliyor dudakları;
Sus!
Hokus pokus,
Sihirli şapkanın içine hapsoldu aklımız, yokuz!
Olmadığımız her an ve çoğu zaman
Güzele eviriliyor yokluğumuzda dünya üstü ihtişam.