Ben ölmedim
Sarhoş da değilim
Sadece biraz zayıfladım.
Safça ve masum sebeplerim vardı inanmak için.
Eften püften,
Ciddiye alınacak şeyler değildi.
Bir Ekim sabahı ciddiyetimi aldılar.
Hırsımı, kabiliyetimi,
Bacaklarımdaki kuvveti, bakışlarımı.
İnanır mısın? Saçlarımı bile aldılar.
Geride pek bir şey kalmadı odamda.
Bir masa, bir sandalye
Üç-beş müsvedde parçası.
Kaçmak için sebeplerim vardı oysa;
Korkak ve aksi gibi cesurca.
Yüzebildiğim kadar yüzdüm.
Uçabildiğim kadar kanat çırptım.
“Memleket hasreti;
Edebiyat sevgime denk düşer coğrafyam!”
Diye bağırdım ağaçsız meydanlarda.
Oturdum, kendi cümlelerimi seyrettim.
Sanırım denizle öleceğim bir martı gibi
Denizde ölünmez denizle ölünür değil mi?
Mavilikler içinden maviliklere süzülerek.