-Üşüşme
Avucundaki gökkuşağı nostaljik türküler söyler
ve kuzular adak olmakla meşguldür.
Üstüne atılan her kurt seni burnundan tavana asar
oysaki parmak uçlarına bakmak aptallıktır, öyle değil mi Amélie?
-Üşüme
Ruhunun kamburu yüzünün salıncağında sallanır -bir tur iki yüzlüdür-
Budanmış dallar gözü kapalı dua eder.
İltifat rüzgârdır, yüzünü yalar
Ellerin yüzleşir, katildir salyalar.
Ömür sağanak, cenin nefessiz
Boynu rüzgâra kıldan ince.
Cinnete sonbahardır zaman
Vedamız cennete yapraktırlar.
-Üşütme
Avucunu açtığında kaçıp gitmişse gökkuşağının kanatları
Ant olsun salyalı ellerini yıkamadığın içindir.
Yüreğindeki yaprakların kuruyuşu
Hatır yağmurlarını def edişindendir.
Şüphesiz kaderin salyangozların telaşesine lâyıktır.
Boğazındaki düğüm yağmursuz kalmaya mahkûmdur.
Yüzün öksüzdür, rabbiyesiri ellerinle öldürülmüştür.
-Düşünce
Tanrım, yalvarırım çiçek yağdır günahlarına.
Unutalım kokusunu öksüzlüğün
Bu savaşı biz kazanalım.