Bir feryatlı yazgıyı bilir misin kime yazılmış,
tümdengelimli yaşam damlası gözlerin,
hala sessiz kuruntularla doludur; zaman,
gülmek; yakışır bilmek isteyen insan yavrusuna.
Biriktirdi dalgayı, gecenin soğuğunda
Kopan fırtınayla bir olup gitti
Algıyı düşünmeden, sevabı görmeden
Günahı duymadan varolup gitti
Yaşamın sana kalmış nevrotik mevsiminde
Sığınacaktın düşsel göreceye
İnandıramadı yaratamadığına, binlerce
Kabulleniyor şimdi, önceki redleri