Batıni

Hüseyin Serhat Arıkan

 

güneş bir ölüm boyu yükseldiğinde.
güneş bir ölüm boyu yükseldiğinde
eğilince gölge mut düşünce
geri çekildi aşk -uzun ve ıslak bir yenilgi borusu
inledi mi beyaz ve kirlenerek
uzadıkça kısalan bir yenilgi borusu-
şehrin orta yerinde doğulu ve içrek
bir geyik katlandığı yerden açıldı
gör
medi
duy madı
sessiz ve istikrarlı
biraz daha batarak her gün
sonra dönüp suyun yüzeyini bularak
belirirse bir anlam n’olur
bir geyik katlandığı yerden
*
belki doğulu ve içrek bir nabzın
kendini ele verişine doğru
geyik güzünce bir hatıradan anla
iki gecenin koyun koyuna bir gün etmesi gibi
canını sıkıntıya mâl etmeden –

31

sıkıntıyı cana vererek ve bıkmış
iki ölüyü yasla bir bâtına
i ş t e b o r u l a r o r a d a g ü r l e ş e c ek
içimde kalbim olmanın bir beni daha
beni müsait yerlerimden
bir çarpıntıya doğru
- ama doğru değil bu bağışla
Çıplak kalacağım çünkü anlamsız
Bir dağa kemiklerimden başladım
çarpıntım çıplaklığım
bir geyiğin en güzel yerinden

görmedim duymadım burada bulunmuştumu
en yalnız yerinden benimle birleşecek
bir gövdeyse saymam sayrılığın
bana egosuz bir geyik gerek
sessiz ve güzünce kararlı
hazır olmam için güneş
hazır olmam için bir ikindiye mızraklı.

32